Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit mei, 2019 weergeven

Editie 2020

Ik weet niet of dit bij een stukje verwerking hoort, maar ik had vannacht een droom. Nou ja droom, nachtmerrie XL. We zaten met de werkgroep in het evaluatieoverleg -ze begint gewoon te vertellen he, ongeacht of het iemand interesseert of niet!- en er viel een stilte. Na pak 'm beet één minuut een beetje dom voor ons uitkijken verbrak ik de stilte met: "Oké, dat moeten we dus niet meer doen." Ik zal jullie besparen hoe ik wakker werd. Maar één ding is zeker: Dit gaan we dus wél weer doen!

De werkgroep heeft de algehele werkgroep evaluatie erop zitten. Natuurlijk volgen onze belangrijkste partners nog, de stempelposten gaan we evalueren, daar zaten ook echte pareltjes tussen. Maar om een lang verhaal kort te houden (hahaha jaaaa ik weet wat jullie denken: "Dat kan ze niet!"): de werkgroep is dik tevreden en de voorzitter oprecht apetrots op iedereen. We gaan door. We hebben veel van jullie feedback besproken en daar zaten heel goede adviezen en aandachtspunten b…

Lieblingsmenschen

Nee zeker, ik leef nog! Ja, ik ben er weer.
Jeetje. ... Wat was dát gaaf, he?! Het was héél even stil (Hah, maar dat was maar van korte duur). Nee even zonder flauwekul, hebben jullie ook zo genoten? 
Jah, en nu dan? Opgeruimd staat netjes. Het plein is -op die gave cube (dat is een coole naam voor een omgebouwde zeecontainer) na- hé-le-maal leeg,  alsof er niks aan de hand is geweest. Iedereen doet weer normaal. Ja, ook ik doe mijn best daaraan te voldoen...











25 mei 2019. Het is rustig vandaag op het Raadhuisplein. Iedereen doet zijn ding. Het ziet er allemaal normaal uit: mensen werken, mensen doen hun boodschappen, paar mensen zitten op het terras bij de Piccolo. Je krijgt niet echt het idee dat er iets spectaculairs heeft plaatsgevonden de afgelopen dagen. Iets met stempelposten,  juichteams, uitbundigheid, gezelligheid, verbondenheid, noem nog eens wat? Wandelen en dat zat goed in elkaar! (Ruben, Arie: goed bezig geweest!)

Jongens, wat wás het leuk. Trouwens, heeft er vandaag al ieman…

Halverwege

Rustdag. Even laten bezinken. Dit is boven alle verwachtingen, dit is geweldig. Dit is ook een beetje doodeng. 
Het komt niet vaak voor, maar ik ben er stil van. Enorm onder de indruk zelfs. Even een persoonlijk berichtje van mij. Ik wil jullie namelijk meenemen in mijn beleving van dit evenement tot nu toe. 
Op de foto een geëmotioneerde, waanzinnig trotse moeder | organisator | initiatiefneemster | voorzitter | Judith.



Ik heb nét Cecile en de kanjers van Op de Bies uitgezwaaid vanaf de startboog als ik Jacqueline in mijn oortje hoor:"Juud, doa kome ze." Ik kijk de Erik Dekkerpassage in en zie vele busjes en mensen in de weer. Tientallen rolstoelen, begeleiders en 'onze ouderen': De Dr. Calshof is gearriveerd! Prachtig, ontroerend zelfs. Op datzelfde moment komt er een enorme groep rolstoel- en rollatorgebonden deelnemers met hun begeleiding vanuit de Bachlaan het Raadhuisplein opgelopen/ gereden. Waarop ik in mijn microfoontje zeg:"En doa kunt de Dormig. Fantasti…